Divan Pastanesi Konak

🤩 …

👍 …

Aslında hastanenin içinde bir kafe var... İlginç bir yer... Fotoğrafını çekemedim ama Medicana hastanesinin içinde ve bütün halde satılan bazı pastalar da bulabilirsiniz... Genel olarak da çok yardımcılar...

Burası Medicana Hastanesi’nin içerisindeki kantin. Divan pastanesi olarak yazılması yanlış yönlendirme yapıyor.

Divan Pastahanesi: Vasatlığı Lüks Diye Pazarlamanın İncelikli(!) Sanatı Divan Pastahanesi bugün tek bir konuda ustalaşmış durumda: Vasatlığı “lüks ürün” adı altında bir kazık sanatına dönüştürmek. Eğer ülkede fiyat–performans felaketi için bir ödül verilse, sadece kazanmakla kalmazlar, ödülün ana sponsoru bile olurlar. Burada yaşanan şey sıradan bir hayal kırıklığı değil; pastane kutusuna sarılmış tam bir hakaret. Önce bir gerçeği net söyleyelim: Sorun çalışanlar değil. Asıl problem; fiyatla kalite arasındaki uçurumu kimsenin fark etmeyeceğini sanacak kadar gerçeklikten kopmuş, hayalperest bir yönetim anlayışı. Sürpriz değil ama: Fark ediyoruz. Divan Pastahanesi’ne göre herhangi bir ürünün üzerine kendi logosunu yapıştırmak—ister bayat olsun, ister özensiz olsun—onu otomatikman “premium” yapıyor. Komedi burada başlıyor, çünkü bu yerin tek premium olan şeyi etiket fiyatı. O da öyle bir seviyede ki, insan bir an düşünüyor: “Ben yanlışlıkla tatlı değil de altın külçesi mi sipariş ettim?” Çünkü kalitesiz ürünleri lüks fiyatlarla satmak cesaret falan değil; bu ancak utanmazlığın şampiyonlar ligi olabilir. Bu işletmenin mantığı çok açık: “Markamıza güvenen insanlar var. Seçeneği olmayan insanlar var. Harika—bunları sonuna kadar sömürürüz.” Müthiş bir strateji… Tabii etik değerler sıfırlanmışsa. Hele ki hastane bölgesinde bulunan bir işletme için bu fırsatçılık sadece tatsız değil; düpedüz vicdansızlık sınırında. Zaten zor zamanda, stresli, üzgün, yorgun insanlar biraz nefes almak için içeri giriyor; Divan’ın verdiği cevap ise şu: “Buyurun, kredi kartınızı ağlatacak fiyatlarla sıradan bir tatlı.” Hizmet meselesine gelince… Buna “hizmet” demek bile cömertlik olur. Sunulan şey daha çok hizmetin soyut bir fikri—teoride var, pratikte yok. Tekrar söyleyeyim: Bu da çalışanların değil, onları böyle bir sistemin içine sıkıştıran yönetimin eseridir. En komik kısmı mı? Divan Pastahanesi gerçekten insanların sonunda gerçeği fark etmeyeceğini, yani “lüks imparatorunun aslında üzerinin çırılçıplak olduğunu” görmeyeceğini sanıyor. Şu gerçeği kabullenmek istemiyorlar: Bir marka adı, kötü ürünü iyi yapmaz. Ama kötü bir işletmeyi bir karikatüre dönüştürebilir—Divan da bu yolda hızla ilerliyor. Sonuç mu? Divan Pastahanesi lüks sunmuyor. Şık bir kurdeleyle paketlenmiş hayal kırıklığı satıyor.

Bu iki yıldız sadece 5 yıldız fiyatında ve lezzetinde kahveniz için, çok yazık bu markaya 3 ayrı masayı fotoğrafladığım lekeler yakışmıyor, yaklaşık yarım saattir buradayım, evet boş bardak, fincan vs toplanıyor, ama masalar silinmiyor, çok ayıp, yakışmıyor

Divan Pastanesi: Lüks Yanılsaması Altında Düşük Kalite Satan Bir Serap Divan Pastanesi ne yazık ki bir marka değil, bir hayal kırıklığı fabrikası …

Divan Pastahanesi: Fiyat–Performans İhaneti Bu nasıl bir fiyat–performans anlayışıdır, gerçekten akıl alır gibi değil. Divan Pastahanesi adını duyunca insan kaliteli ürün, özenli işçilik ve hakkını veren bir deneyim bekler. Ama yaşanan şey tam anlamıyla bir hayal kırıklığı değil, resmen müşteriyle dalga geçmek. Böyle bir saçmalık olamaz; bu kadar kalitesiz ürünün bu kadar yüksek fiyata satılması mantıkla açıklanabilecek bir şey değil. Burada sorun çalışanlarda değil; sorun işletme yönetiminin müşteriyi “nasılsa gelir” diye düşünerek halkı yolunacak kaz gibi görmesinde. Çünkü başka türlü, sıradan bile denemeyecek ürünleri astronomik fiyatlarla satışa çıkarmanın bir açıklaması yok. Kaliteyi artırmadan fiyat yükseltmek nedir? Bu nasıl bir cesarettir? Bu nasıl bir ticari ahlaktır? Sunulan ürünlerin tatmin edici olduğu söylenemez. Ürün kalitesi bu kadar düşükken fiyatların bu kadar yüksek olması, insanın sinirlerini gerçekten zıplatıyor. Hani bari kalite olur, dersin ki “tamam, karşılığı var” — ama yok! Bir pastahanenin temel görevi düzgün ürün çıkarmaktır; ama burada görünen tablo, kalitenin bir süredir unutulduğudur. Servis konusuna bile girmeye gerek yok, çünkü ortada gerçekten bir hizmet sunma çabası olduğunu hissettiren hiçbir şey yok. Ama tekrar edeyim: Bu durum çalışanların suçu değil. Bu, tamamen işletmeciliğin müşteriye değer vermediğini gösteren bir sistem hatası. İyi niyetli insanların sırtına yük binen bir düzen. Üstelik bu işletmenin hastane bölgesinde olması da ayrı bir ayıp. İnsanların zaten zor bir dönemden geçerken ihtiyaçlarını fırsat bilip dudak uçuklatan fiyatlarla karşılarına çıkmak ne demek? Bu, düpedüz insanın zor anını sömürmek anlamına gelir. Başka bir açıklaması yok. Sonuç mu? Divan Pastahanesi bugün, marka mirasını kullanarak insanları kandırmaya çalışan bir işletme görüntüsü veriyor. Kalitesiz ürün + aşırı fiyat + hizmetten eser olmaması = Müşteriyle alay etmek(çalışanlar tarafından değil sahipleri tarafından) . Eğer gerçekten saygı duyan bir işletme olsalar, önce ürünlerini düzeltir, sonra fiyatı konuşurlardı.

Temiz... Divan İstanbul acaba böyle sıradan bir şubesinin olduğunu biliyormu? Sandviçler fiyat olarak 1. Sınıf, lezzet olarak feci... ısıtmak islemi herhalde bakarak... Özellikle sandviç ile ilgilenen personeli nerden getirmişler... yüzü gülmez, sandviç seçerken bir fırça çekmediği eksik kaldı... Yazık bir yer...

🤩