Cem Kebap

Personel çok sıcak ve ilgili. Ailenizle birlikte özellikle "döner kebap" yiyebileceğiniz nezih bir işletme.

Hava soğuktu diye 4 kişi gidip çay içmiştik çayları ikram etti gerçekten çalışan insanlar cok kibar ve işini cok guzel yapıyorlar gönül rahatlığıyla gidip aile ortamında yemek yiyebilirsiniz

Öneri üzerine paket adana yaptırdık porsüyonu kuşa yetmez sadece adana bir biber koymhşlar tabakta başka birşey yok ayrıca tabakta salata tabağı gibi ufacık. 4 porsiyona koydukları salata da ayrıca küçük tek tabak bidaha aslaaa ne giderm ne alırım...

Elazığ ın en lezzetli yemeklerini burda yiyebilirsiniz. Temiz güvenli ve fiyatları uygun bir lokantadır. Yıllardır gelip giderim birgün sorun yaşamadım.

Leziz yiyecekler sunan fiyat olarak uygun başarılı bir işletme. Biraz sunum hitap vs kısımlarını da geliştirir ise daha iyi olur

Güler yuzlu Kurye cok hızlı maşallah telefonu kapatmadan getirdi resmen allah kaza bela göstermesin

Döner yiyecekseniz elazigda gidebileceginiz yerlerden biri. Doneri lezzetli guzeldir. Tosun donerci ustanin, ellerine saglik🙂

Adana kebap yedik gayet güzeldi ekmekleri tırnak pide 2 çeşit salata vardı güzel bir esnaf lokantası

Hava soğuktu diye 4 kişi gidip çay içmiştik çayları ikram etti gerçekten çalışan insanlar cok kibar ve işini cok guzel yapıyorlar gönül rahatlığıyla gidip aile ortamında yemek yiyebilirsiniz

Kebap, mangalda meşe kömüründe veya odun fırınında, ayrıca günümüzde fırınlarda da pişirilerek yenen et yemeklerine verilen isimdir. Doğrudan doğruya ateşin üzerinde tutularak ya da bir kap içinde susuz olarak pişirilir. Bu yemeklerin çoğu ızgarada pişirilmiş olsa da, tas kebabı gibi sulu yemeklere de kebap denir. Böyle yemekleri yapan lokantalara kebapçı denir. Et olarak çoğunlukla koyun veya dana eti kullanılır. Orta Doğu'da Homininilerin ateşle et pişirmelerinin tarihi 790.000 yıl öncesine,[1] tarihöncesi ocakların, toprak fırınların ve yanmış hayvan kemiklerinin Orta Doğu ve Avrupa'daki geçmişi ise 250.000 yıl öncesine dayanmaktadır.[2] Girit uygarlığının Akrotiri şehrinde bulunan demir altlıklar (fırın için) ise en az MÖ 17. yüzyıla tarihlenmektedir.[3] Homeros, İlyada adlı eserinde şişe (ὀβελός) geçirilmiş kavrulmuş et parçalarından bahsetmektedir.[4][5][6] Antik Hindistan'da yazılmış Mahabharatada ise şişe geçirilmiş kavrulmuş büyük et parçalarından bahsedilmektedir.[7][8] 10. yüzyılda İbn Sayyar al-Warraq tarafından yazılmış, Mezopotamya, Fars ve Arap mutfağındaki çoğu yemekten kısaca bahseden Kitab al-Tabikh adlı yemek kitabında tavada kızartılmış veya ateşin üstünde ızgara yapılmış kebap tarifleri yer almaktadır.[9] Ayrıca şişe geçirilmiş küçük et parçalarının Orta Doğu'da köklü bir tarihi vardır. Avrupa'da ise daha fazla ormanlık alan olmasından dolayı ete ulaşım daha kolaydı ve etler daha büyük parçalar halinde kesiliyordu. Bu bölgelere ek olarak Güney Amerika'da da Asya ve Avrupa etkileşimi olmadan uzun zaman önce bile şişe geçirilmiş et yemekleri yenmekteydi. Anticucho bu yemeklerden biridir. Kebab kelimesi İngilizcede şiş üzerinde pişirilen her türlü küçük et parçasını tanımlamak için kullanılsa da, kebep kelimesi günümüzde en çok İran ve Türkiye'nin bulunduğu bölgelerde Orta Çağ'da ortaya çıkan çeşitli et yemekleri ile ilişkilendirilir. Kebabın Orta Doğu gibi yerlerde çok eski bir tarihi olsa bile, Türkler tarafından yaygın hale getirilmiştir. Türk usulü kebap şiş üzerinde yapılabildiği gibi, güveç, köfte ve diğer formlarda da olabilir.[10][11] Kebap mutfağı dünyaya Müslümanlık etkisiyle paralel olarak yayılmıştır.[12] Faslı gezgin İbn Battuta'ya göre, Delhi Sultanlığı'nın (1206-1526) kraliyet evlerinde kebap tüketilmekteydi. Hatta ülke halkı kebabı kahvaltıda naan ekmeği ile beraber tüketmekteydi.[13] Günümüzde Güney Asya'da yapılan kebaplar bölgenin yöresel mutfağıyla harmanlamıştır.